Privé versus openbaar

En 'traditioneel' gaat ver terug in de tijd, tot in het neolitische tijdperk en begint met de Perzische ziggurat, die als opslagplaats van voedsel en als huis van de goden gezien werd. In die tijd vond een bewustzijnsverandering plaats bij mensen. Was voorheen de mens nog 'al-een' met de natuur, in de overgang van dit magische naar het mythische denken, werd de mens van zijn goden gescheiden. Hier ontstond de priester als tussenpersoon voor de verbinding met het rijk der goden. De priester, die vertegenwoordiger van de voorzienigheid was, als een ambtenaar zorgde voor de verdeling van het voedsel, trad tevens op als bemiddelaar tussen de goden en de mensen. Enerzijds waren er huizen om te slapen, te eten en zich voort te planten. Anderzijds gebouwen, zoals de ziggurat voor de opslag van de oogst en het houden van vee. De priester als distributeur had grote invloed op het verkeer tussen het neolitische huis en de tempel.

Deze tweedeling tussen privé en openbaar is tot op de dag van vandaag terug te vinden in de opbouw van de stad met woningen, openbare gebouwen als kantoren, raadhuizen, politiebureaus. De kerk nu echter neemt een afzonderlijke plaats in, omdat het geloof niet zozeer meer refereert aan het bestaan van goden of een god, maar eerder aan het bestaan van het verkeer zelf, de handel, de media, de uitwisseling, het mobiel zijn.

Informatie is het begerenswaardige product van deze samenleving. Dat we nog moeten eten, drinken, slapen, ons voortplanten, laat staan ons verhouden met een buur, lijkt eerder een lastige bijkomstigheid te worden. De woning, traditioneel het decor van dit 'levensonderhoud' wordt doordrongen van het openbare leven. De informatie die er binnen komt en uit gaat, zou het verkeer in de traditionele openbare ruimte overbodig maken. De videorecorder maakt de bioscoop overbodig, de televisie het bijwonen van de voetbalwedstrijd of het concert, internet de gang naar de bibliotheek of naar school, de telefoon het bezoek aan het huis van een vriend. En tegelijkertijd verplaatsen we ons meer dan ooit, groeien de snelwegen dicht met files. Waarheen en waarvandaan, nu het openbare gebouw overbodig is geworden ...